BEN’İ BİZ YAPAN DEĞERLER Takım Ruhu, Dayanışma ve VUD Hikayesi

Voleybol BEN’den öte çok yoğun BİZ duygusunu barındırır içinde. Çocuk yaşta, voleybola başladığımızda çaktırmadan öğretir bunu bizlere

Tüm takım sporlarında TOPU TUTMAK, TOPU DURDURMAK mümkündür.

Bir tek voleybolda bu yoktur.

Yardımlaşma, dayanışma esastır ve bencilliğe yer yoktur. Dünyanın en büyük smaçörü olsanız bile size pas atan yoksa, müdafaada topu çıkartan yoksa siz tek başınıza bir HİÇSİNİZ. Bu nedenle koşup gidersiniz yanına ve hep birlikte kutlarsınız zaferi, sevinci…

Voleybol Unutulmazları Derneği henüz 2,5 yıllık bir çocuk ama hikayemiz çok uzun tam 13 yıllık.

Herşey 2013’te lösemiyle savaşan bir voleyboldaşımızı, milli voleybolcu Yücel Aslanı yaşatma çabasıyla başladı. Tek amacımız ona trombosit ve kan bulmaktı. Bir yardımlaşma, bir iyilik, bir dayanışma hareketiydi.

Hepimiz inandık o yaşam maçını kazanacağımıza ve hepimiz birleştik seferber olduk. 11 ay boyunca o hastaneden hiç çıkmadı, 3 kez ilik nakli oldu ama biz Yüco’yu kaybettik. Yıkılmıştık, sonra derin bir sessizlik oldu.

Bu olay hepimizi, yaşlı-genç tüm camiayı birleştirdi, adeta bir takım yaptı. Ve hep birlikte verdiğimiz bu mücadele, günün birinde bir kitap oldu ve tüm geliri ailesine merhem oldu.

Voleybolun Unutulmazları sosyal medyada plansız, programsız sadece bir merakla başladı.

Voleyboldan kimler geçmişti?

Yıllar öncesinin voleybol yıldızları?

Kimlerdi?

Kişilikleri, yaşam öyküleri, anıları…

Vefat edenler sonra yaşayanlar…

Sosyal medyada kapalı bir grupta tek tek tanıdık onları. Hergün yeni birini tanıdık. Hikayeleri, fotoğrafları, anıları canlandı …

Voleyboldan geçen 712 isim 1905 doğumludan 1965 doğumluya 60 yıllık bir jenerasyon. Tam 4,5 yıl sürdü bu gönüllü çalışma ve gün geldi ölümsüz, eşi benzeri olmayan bir eser oldu. 2218 sayfa 5 cilt 19 kiloluk, tosuncuklar böylece Voleybolun Unutulmazları BİZ Takımı ansiklopedisi çıktı ortaya. Ve bu eşsiz eser tamamen gönüllü bir çabayla, voleybol sevgisiyle gerçekleşti. Spor araştırma merkezinin ve dijital voleybol müzesinin ilk tuğlası olsun niye bağışlandı.

Bu ansiklopedinin içinde bulunan unutulmuş, bir köşeye atılmış 712 yıldız; 25 Mayıs’ta Büyük Buluşma’da buluştu. Dev bir vefa duygusu dolandı durdu salonda.

Sonra o tosuncuklar dünya üzerinde tam 509 kütüphaneye gitti. Sınırlarımızı aştı. Meksika, Çin, Japonya, Harvard, British library koleksiyonlarına ulaştı. Tek tek her birimizin bağışıyla. Arkamızda tek bir güç olmadan, tek bir kurum olmadan… Bu Biz Takımının başarısıydı.

Ve 6 Şubat oldu, o felaket yaşandı. Biz 4 şehirde Hatay, Malatya, Adıyaman ve Kahramanmaraş’ta 56 voleyboldaşımızı kaybettik. Belki çok güçlü bir voleybol ülkesiydik ama o enkaz altından yardım mesajları atan o evlatlarımızı çekip alamadık.

Bu acı olay VUD’u kurmamıza neden oldu. Voleybolun bir STK’sı olmalıydık.

Voleybolun yaşamımıza kattıklarını geleceğe, gençlere aktarmaktı amacımız. Unutmamak ve unutturmamak…

Elbette ki toplumsal fayda, dayanışma, yardımlaşma ve bulunduğumuz toplumda değer katan projeler yaratma.

Ne yaptıysak BİZ birlikte yaptık

Voleybol sevgisi ile

Takım ruhu ile

Dayanışma ile

O yitirdiğimiz 56 voleyboldaşımızın hikayesi 352 sayfalık bir ansiklopedi oldu. A’dan Z’ye gönüllü bir ekibin eseri.

Depremle Unutmadıklarımız Voleybolun Unutulmaz Evlatları

Ve 16 Mayıs’ta Hatay Samandağ’da açılışını yapacağımız adlarını taşıyan o anıt park…

Devamında Adıyaman, Kahramanmaraş ve Malatya…

Bu UNUTMAMAK VE UNUTTURMAMAK adına bir saygı duruşu, bir vefa duygusu.

Ben’den öte Biz diyebilmenin gururu.

Sevgi ve saygılarımla

Gülnur Özfer Görgün