VoleybolunAdresi.com

Engin Aksöz, Filede ‘Bizim kızlar’ın borusu öttü!..

Engin Aksöz, Filede ‘Bizim kızlar’ın borusu öttü!..

Cumartesi günü iki voleybol maçı aynı saate çakışınca uzun süre hangisini izleyeceğime/gideceğime/karar veremedim.

Bir tarafta ekranda Sırbistan ile İtalya‘yı buluşturan FIVB Bayanlar Dünya Voleybol Şampiyonası final maçı; diğer tarafta ise evime yürüyüş mesafesiyle 10 dakika tutan Cengiz Göllü Salonu‘nda Erkekler Voleybol 1. Ligi‘nin iki iddialı takımı Bursa BŞB Spor’la İzmir TFL Altekma arasındaki hesaplaşma.

Siz ne tercihte bulunurdunuz böyle bir ikilem karşısında?

4 yılda bir yapılan dünya şampiyonası finali mi yoksa play-offları da hesaba katarsanız aynı takımları defalarca izleyebilme şansınızın bulunduğu bir yerel organizasyon mu?

‘Yer kürede ne kadar voleybolsever varsa ekrana kilitleyecek final, her kategoriden en iyi ulusal maçlara bedeldir’ deyip, aklınızdan geçeni yerine getirdim ben de…

Oturdum televizyonumun başına. (Bu arada Bursa BŞB Spor, grubun iddialılarından Arkas’ın pilot takımı İzmir Altekma’yı 3-0 yenip 4’te 4 yaptı. İlk fırsatta Bursa BŞB’nin erkeklerini de yazıp, yorumlayacağız)

Uzun lafın kısası; alışılmışın dışında bir final oynandı Japonya‘nın Yokohama kentinde.

En başında pek rastlanmadık bir şekilde; iki Avrupa ülkesinin şampiyonluk için fileye yükselmesi, organizasyonun en büyük sürprizlerinden birisiydi.

Rusya, Brezilya, Küba gibi bu sporda ekol kabul edilen üç önemli ülke ilk 6’ya bile giremezken (Türkiye şampiyonayı 10. sırada tamamladı) Hollanda‘nın araya sıkışıp, dördüncülüğü elde etmesi bir diğer farkındalığıydı Japonya günlerinin.

Finalle, üçüncülük dördüncülük maçında ‘bizim kızların’ şovunu izlerken; Türkiye’nin kulüpler düzeyinde neden dünyanın en iyisi olduğunu bir kez daha anlamış olduk.

‘Bizim kızlar’dan kastımız; Sultanlar Ligi‘nde öncesi ve bugünüyle forma giymiş, giyen yabancılar.

Sırbistan’dan başlayalım.

Üçüncü sezonunu geçirmeye hazırlandığı Eczacıbaşı’nda tadı damağımızda kalan maçlar çıkartmış pasör çaprazı Tijana Boskovic muhteşem hücum performanslarından birini sergilediği finalde yine çok büyük oynadı.

2 numaranın yanı sıra, arka alandan yaptığı bloklanması zor hücumlarıyla 26 sayıya ulaşırken, file önünde çok kritik bloklar tutarak savunmacı yönüyle de örnekler verdi.

Bu performansıyla finalin MVP’si seçilen Boskoviç‘i ligimizde izlemeye devam edecek olmamız, biz voleybolseverler için kuşkusuz büyük bir keyif ve ayrıcalık olacak.

Sırplar‘da Boskovic‘in yanı sıra, geçen sezonu Eczacıbaşı’nda tamamlayıp, transfer ayında tercihini Dinamo  Moskova VC için yapan pasör Maja Ognjenovic‘in karakterli oyunundan da söz etmek gerekiyor. Arkadaşlarını bir maestro gibi yönlendirip, pas seçimlerinde neredeyse hiç hata yapmayan Ognjenovic; final zaferinde imzası olan bir başka oyuncusu idi Sırbistan’ın.

19 sayı üreten Brackica Milajlovic’in yanı sıra (2014-2015 sezonu Fenerbahçe Grundig), skora 10’ar sayılık katkı yapan Stefano Veljkovic’le (2013-2014 sezonunda Galatasaray forması giymişti), orta oyuncu Milena Rasic (2014’ten beri Vakıfköy’de oynuyor) Sırplar’ın kazandığı ilk dünya şampiyonluğunda öne çıkan oyuncuları oldu.

Görüldüğü üzere Sırp Milli Takımı’nın ilk altısındaki oyuncuların neredeyse dörtte üçü, an itibarıyla ve öncesinde Türkiye’de voleybol oynamış isimler.

Kulüpler düzeyinde kendilerine yer vererek performanslarını geliştirmelerine katkıda bulunduğumuz için, bu şampiyonlukta ucundan kenarından Türkiye’nin de bir payı oldu (!) dersek yalan söylememiş oluruz.

2002’den sonra bayanlar düzeyinde ikinci dünya şampiyonası finalini oynayan İtalya, uzunca süre direndiği devşirme oyuncu oynatmama kuralını rafa kaldırarak, bu turnuvada Nijerya orijinli Paola Egonu ve Senegal asıllı Myram Sylla ile finale kadar yürüdü.

2017 Dünya Grand Prix 1. Grubu’ndaki performansıyla en iyi skorer ve en iyi smaçör ödüllerini kazanan 1.90’lık yürüyen kule Egonu, turnuvada gök mavili takımın en dikkat çekici hücumcusu olarak yıldızını parlattı.

Uzun yıllar Avrupa bayan voleybolunda lider ülke olduktan sonra bir suskunluk dönemi geçiren çizmede; değişen politikalarla birlikte bütçe havuzlarının yeniden suyla dolmaya başlaması, ‘İtalya’nın bayan voleybolunda geri dönüşü’ şeklinde yorumlanıyor.

Şimdi hedeflerinde; Türkiye‘ye bayanlarda kaptırdıkları tahtı ele geçirip, voleybolseverlere dejavu yaşatmak var.

Finale İtalya cephesinden dönecek olursak, pasör Malinov’un hücum opsiyonlarını sürekli Egonu üzerinde kullanması; ilk iki sette bu oyuncuya önlem alamayan Sırbistan‘ı, son iki set ikili üçlü bloklarla bu oyuncunun savunmasına yoğunlaştırdı.

Ne kadar atletik olsa da her insan gibi yorularak, konsantrasyon kaybı yaşayan Nijerya asıllı oyuncu 4. ve 5. setlerde bloklara yakalanmaya başlayınca Sırbistan’ın şampiyonluğu kazanacağı belli oldu.

Karar setinde smaçörlerini doğru seçip, blok savunmasında zamanlamasını iyi ayarlayan Sırbistanbiraz da yorgunluk nedeniyle gardı düşen İtalya’yı 3-2 yenerek ülkesine ilk dünya şampiyonluğunu getirdi.

Gök mavililerde oynayan smaçör Lucia Bosetti’nin de yolu bir zamanlar Türkiye’den geçmişti. (2014-2105 Fenerbahçe)

‘Filedeki bizim kızlar‘ın Çin ve Hollanda ayağına gelirsek. 3.lük, 4. lük maçında portakalları maçın neredeyse içine hiç sokmadan 3-0’la geçen Çin’de Vakıfbank‘la devam eden Zhu Ting (10 sayı)takımı adına ne kadar önemli bir skor opsiyonu olduğunu bir kez daha kanıtlarken; Hollanda‘da geçen sezonu Nilüfer Belediyespor‘da tamamlayan uçan smaçör Anne Buijs (10 sayı) ile kapatılan Bursa BŞB’den Yvon Belien (8 sayı) organizasyonun öne çıkan isimleri arasındaydı.

Voleybolda bayanlar kategorisinde elimizde an itibarıyla çok iyi genç oyuncu havuzu bulunduğu bir gerçek. Kaynağı kurutmaz, onlara yatırımı kesmezsek bu sporda dünyanın en iyi 5 ülkesi arasında rahatlıkla yerimiz olur.

Araya Egonu kalitesinde bir devşirme sıkıştırabilirsek; çıtayı biraz daha yükseğe çekebiliriz.

Karar büyüklerimizindir elbette!..

Şampiyonanın ‘En’leriyle yazımızı tamamlayalım.

MVP: TijanaB oskovic (Sırbistan)
Pasör çaprazı: Paola Egonu (İtalya)
Pasör: Ofelia Malinov (İtalya)
Birinci smaçör: Myriam Sylla (İtalya)
İkinci smaçör: Zhu Ting (Çin)
Birinci orta oyuncu: N Yan (Çin)
İkinci orta oyuncu: Milena Rasic (Sırbistan)
Libero: Monica de Gennaro (İtalya)

Emgin Aksöz / Bursa /

You must be logged in to post a comment Login

Yorum Yazın